به امید وصال یار

الان بیشتر از یکماه از زمان چپ کردن ماشینمون تو اتوبان میگذره ولی چند تا چیز یادم نمیره 1- چرا بدون اینکه از شما بپرسم ماشین رو دادم شما برونید 2-لحظه ای که با صدای لاستیک های ماشین از خواب پریدم وقتی پشت ماشین خوابیده بودم و دیدم روی ماشین سمت شانه خاکی جاده هستش 3-وقتی که رو سقف ماشین رو آسفالت اتوبان میرفتش و آسفالتها و شیشه ها پرت میشدن به سمتمون 4-لحظه ای که ماشین وایستاد و من از شیشه ماشین اومدم بیرون و شما مثل یه گنجشک زخمی فقط پشت سرهم میگفتی «وحید یاخجیسان» 5-لحظه ای که زخمهای رو دستتون رو دیدم 6-لحظه ای که تو تخت اورژانس کنار هم درازمون کرده بودن و بهم نگاه کردیم گفتیم چرا ما نمردیم راحت شیم 7-لحظه ای که تو آمبولانس داشتیم شهر به شهر اعزام میشدیم و شما درد میکشیدی 8-لحظه ای ک...

سالگرد آشنایی ما دوتا مبارک باشه :) نوشتن این وبلاگ منحصر شده به تبریک ها و .... این بود آرمان های آشناییمون تو سال 85 ... داریم می ریم تو دهمین سال ی که با هم آشنا شدیم ... امیدوارم کلی خیر و خوشی و خوشبختی و کلی خبرهای خوب انتظارمون رو بکشه :* پی نوشت : از عید به بعد همش این ور و اون ور و دعواییم ... یه پست باید مفصل عقده های دلمو خالی کنم ... فقط وقتش نیست :||| ...